ไทยลดส่งออกไข่ไก่ 30–50% เซ่นน้ำท่วม กระทบผู้ส่งออก–ตลาดสิงคโปร์ จับตาห่วงโซ่อุปทานอาเซียน

เนื้อหาดูได้ที่:

สิงคโปร์เร่งประสานไทยและผู้นำเข้า หลังไทยขอความร่วมมือลดส่งออกไข่ไก่ถึงเดือนธันวาคม 2569 จากความเสียหายของฟาร์มในฉะเชิงเทรา ด้านผู้ประกอบการต้องประเมินแหล่งวัตถุดิบใหม่ ท่ามกลางความท้าทายด้านต้นทุนและความมั่นคงทางอาหารในภูมิภาค

ประเทศไทยกำลังเผชิญความท้าทายในการรักษาสมดุลระหว่างความมั่นคงทางอาหารภายในประเทศกับการส่งออกไข่ไก่ หลังสถานการณ์น้ำท่วมสร้างความเสียหายต่อฟาร์มไก่ไข่ในจังหวัดฉะเชิงเทรา โดยมีรายงานว่าแม่ไก่ไข่ตายประมาณ 3 ล้านตัว ส่งผลให้กระทรวงพาณิชย์ขอความร่วมมือผู้ประกอบการลดปริมาณการส่งออกไข่ไก่ลง 30–50% จนถึงเดือนธันวาคม 2569 เพื่อสำรองผลผลิตไว้รองรับความต้องการภายในประเทศ

มาตรการดังกล่าวสร้างความเคลื่อนไหวในตลาดส่งออก โดยเฉพาะสิงคโปร์ ซึ่งเป็นตลาดหลักของไข่ไก่ไทย และทำให้ผู้ประกอบการในภูมิภาคต้องติดตามสถานการณ์อย่างใกล้ชิด ทั้งด้านปริมาณสินค้า ราคาซื้อขาย และความต่อเนื่องของการจัดหาผลผลิตจากแหล่งนำเข้าต่าง ๆ

ส่งออกไข่ไก่ไทยกว่า 1.7 พันล้านบาท สิงคโปร์ตลาดหลัก

ข้อมูลกระทรวงเกษตรของไทยที่ Reuters รายงานระบุว่า ในปี 2568 ไทยส่งออกไข่ไก่มูลค่าประมาณ 1,700 ล้านบาท หรือราว 50.46 ล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยสิงคโปร์เป็นตลาดส่งออกอันดับหนึ่ง คิดเป็น 79% ของมูลค่าการส่งออกทั้งหมด ขณะที่ฮ่องกงมีสัดส่วน 9%

ตัวเลขดังกล่าวสะท้อนถึงความสำคัญของตลาดสิงคโปร์ต่ออุตสาหกรรมไข่ไก่ไทย และทำให้มาตรการลดส่งออกครั้งนี้มีนัยสำคัญต่อผู้ผลิต ผู้รวบรวมผลผลิต ผู้ส่งออก และคู่ค้าในต่างประเทศ

สำหรับผู้ส่งออก การลดปริมาณสินค้าอาจทำให้ต้องปรับแผนจัดสรรผลผลิตระหว่างตลาดในประเทศกับตลาดต่างประเทศใหม่ รวมถึงบริหารสัญญาซื้อขาย ปริมาณส่งมอบ และตารางขนส่งให้สอดคล้องกับปริมาณไข่ที่สามารถจัดหาได้จริง

อย่างไรก็ตาม ยังไม่มีข้อมูลยืนยันว่าผู้ส่งออกแต่ละรายจะลดการส่งมอบให้สิงคโปร์ในสัดส่วนเท่าใด เนื่องจากผลกระทบขึ้นอยู่กับการดำเนินการของผู้ประกอบการและการจัดสรรสินค้าให้ลูกค้าแต่ละตลาด

สิงคโปร์เร่งหาแหล่งนำเข้าใหม่ ย้ำอุปทานยังมีความหลากหลาย

สำนักงานอาหารสิงคโปร์ (Singapore Food Agency: SFA) เปิดเผยเมื่อวันที่ 7 ตุลาคมว่า ได้ติดต่อประสานงานกับหน่วยงานไทยและผู้ประกอบการนำเข้าในประเทศ เพื่อประเมินผลกระทบจากมาตรการลดส่งออกไข่ไก่ของไทย พร้อมติดตามสถานการณ์อย่างใกล้ชิด

SFA ระบุว่า ไข่ไก่จากไทยมีสัดส่วนน้อยกว่า 15% ของปริมาณไข่ที่สิงคโปร์ใช้ทั้งหมด โดยสิงคโปร์นำเข้าไข่จากกว่า 10 ประเทศ รวมถึงมาเลเซีย อินโดนีเซีย และยูเครน อีกทั้งยังมีผลผลิตจากฟาร์มภายในประเทศเป็นแหล่งจัดหาเพิ่มเติม

หน่วยงานดังกล่าวจึงประเมินว่า ผู้ประกอบการสิงคโปร์ยังสามารถจัดหาสินค้าจากแหล่งอื่นได้หากจำเป็น พร้อมแนะนำให้ภาคธุรกิจกระจายแหล่งนำเข้าเพื่อลดความเสี่ยงจากการพึ่งพาผู้ผลิตประเทศใดประเทศหนึ่งมากเกินไป

ขณะเดียวกัน Sheng Siong ซึ่งเป็นผู้ประกอบการซูเปอร์มาร์เก็ตรายใหญ่ของสิงคโปร์ ระบุว่า บริษัทไม่ได้พึ่งพาการนำเข้าไข่จากไทย และในขณะนั้นยังไม่พบความเปลี่ยนแปลงด้านอุปทานหรือราคา โดยยังคงติดตามสถานการณ์ร่วมกับซัพพลายเออร์

ข้อมูลดังกล่าวชี้ว่า แม้การลดส่งออกของไทยจะเพิ่มความจำเป็นในการบริหารจัดการแหล่งนำเข้า แต่ยังไม่มีหลักฐานว่าตลาดไข่ไก่สิงคโปร์กำลังเผชิญภาวะขาดแคลนหรือราคาปรับขึ้นจากมาตรการนี้โดยตรง

ห่วงโซ่อุปทานอาเซียนจับตาต้นทุนและการแข่งขันจัดหาสินค้า

ในระดับภูมิภาค เหตุการณ์ดังกล่าวสะท้อนความเชื่อมโยงของห่วงโซ่อุปทานอาหารในอาเซียน โดยเฉพาะตลาดไข่ไก่ที่มีการค้าข้ามพรมแดนระหว่างประเทศผู้ผลิตและประเทศที่ต้องพึ่งพาการนำเข้า

หากปริมาณไข่ส่งออกจากไทยลดลงต่อเนื่อง ผู้ซื้อในต่างประเทศอาจต้องเพิ่มการจัดหาจากประเทศอื่น เช่น มาเลเซียและอินโดนีเซีย ขณะที่ผู้ส่งออกไทยอาจต้องปรับแผนการผลิตและจัดสรรสินค้าระหว่างตลาดภายในประเทศกับตลาดต่างประเทศ

การเปลี่ยนแหล่งนำเข้าอาจเพิ่มภาระด้านการเจรจาสัญญา การขนส่ง การควบคุมคุณภาพ และการตรวจสอบข้อกำหนดนำเข้า โดยเฉพาะผู้ประกอบการที่ต้องการรักษาปริมาณสินค้าให้เพียงพอต่อการจำหน่ายอย่างต่อเนื่อง

อย่างไรก็ตาม ยังไม่มีข้อมูลยืนยันว่าความต้องการที่เพิ่มขึ้นจากประเทศผู้ซื้อจะทำให้ราคาไข่ในตลาดอาเซียนสูงขึ้น หรือทำให้ประเทศผู้ส่งออกรายอื่นมีผลผลิตไม่เพียงพอ ผลกระทบดังกล่าวจึงยังขึ้นอยู่กับกำลังการผลิตที่พร้อมจำหน่าย ความสามารถในการขนส่ง และเงื่อนไขการค้าของแต่ละตลาด

ในระยะยาว เหตุการณ์นี้อาจเพิ่มแรงจูงใจให้ผู้ประกอบการกระจายแหล่งจัดหาและสร้างระบบสำรองสินค้า เพื่อลดความเสี่ยงจากภัยธรรมชาติและการหยุดชะงักของการผลิตในประเทศคู่ค้า

ไทยเร่งรักษาสมดุลตลาดในประเทศ ควบคู่ความเชื่อมั่นคู่ค้า

สำหรับประเทศไทย ภารกิจสำคัญคือการรักษาปริมาณไข่ไก่ให้เพียงพอต่อความต้องการภายในประเทศ โดยไม่สร้างความไม่แน่นอนต่อคู่ค้าต่างประเทศเกินความจำเป็น

นอกจากการขอความร่วมมือลดส่งออก 30–50% แล้ว กรมการค้าภายในยังประสานผู้ประกอบการและหน่วยงานที่เกี่ยวข้องให้จัดหาไข่จากพื้นที่ที่ไม่ได้รับผลกระทบ ตลอดจนพิจารณาขยายอายุการเลี้ยงแม่ไก่ไข่จาก 80 สัปดาห์เป็น 85 สัปดาห์ เพื่อช่วยประคองปริมาณผลผลิตในช่วงที่กำลังการผลิตบางส่วนได้รับความเสียหาย

ประเด็นที่ต้องติดตามต่อไป ได้แก่ ระยะเวลาที่มาตรการจะส่งผลต่อปริมาณส่งออกจริง การฟื้นฟูฟาร์มที่ได้รับผลกระทบ ความสามารถในการจัดหาไข่ทดแทน และการตอบสนองของตลาดสิงคโปร์ต่อการเปลี่ยนแปลงแหล่งนำเข้า

สถานการณ์ครั้งนี้จึงไม่ใช่เพียงปัญหาการผลิตไข่ไก่จากภัยธรรมชาติ แต่ยังเป็นบททดสอบความยืดหยุ่นของห่วงโซ่อุปทานอาหารในภูมิภาค และความสามารถของไทยในการบริหารความมั่นคงทางอาหารภายในประเทศควบคู่กับการรักษาความเชื่อมั่นของตลาดส่งออกในระยะยาว