CPF ขยายโครงการไข่ไก่สู่ 1,030 โรงเรียนทั่วไทย มุ่งสร้างความมั่นคงทางอาหาร
ซีพีเอฟผนึกมูลนิธิเจริญโภคภัณฑ์พัฒนาชีวิตชนบท เดินหน้าโครงการเลี้ยงไก่ไข่เพื่ออาหารกลางวันนักเรียน ครอบคลุม 74 จังหวัดทั่วประเทศ มุ่งเพิ่มการเข้าถึงโปรตีนคุณภาพ ควบคู่ถ่ายทอดทักษะเกษตรและสร้างระบบผลิตอาหารที่โรงเรียนดูแลต่อได้อย่างยั่งยืน

ซีพีเอฟผนึกมูลนิธิเจริญโภคภัณฑ์พัฒนาชีวิตชนบท เดินหน้าโครงการเลี้ยงไก่ไข่เพื่ออาหารกลางวันนักเรียน ครอบคลุม 74 จังหวัดทั่วประเทศ มุ่งเพิ่มการเข้าถึงโปรตีนคุณภาพ ควบคู่ถ่ายทอดทักษะเกษตรและสร้างระบบผลิตอาหารที่โรงเรียนดูแลต่อได้อย่างยั่งยืน
บริษัท เจริญโภคภัณฑ์อาหาร จำกัด (มหาชน) หรือ CPF เดินหน้าขยายโครงการเลี้ยงไก่ไข่เพื่ออาหารกลางวันนักเรียน ครอบคลุมสะสม 1,030 โรงเรียนใน 74 จังหวัดทั่วประเทศ หลังมีโรงเรียนเข้าร่วมเพิ่มอีก 12 แห่งในปี 2569 โดยตั้งเป้าผลิตไข่ไก่ประมาณ 28 ล้านฟองต่อรอบการผลิต เพื่อส่งเสริมการเข้าถึงโปรตีนคุณภาพของเด็กนักเรียน พร้อมสร้างความสามารถในการพึ่งพาตนเองด้านอาหารให้แก่โรงเรียนและชุมชนในระยะยาว
โครงการดังกล่าวดำเนินงานร่วมกับมูลนิธิเจริญโภคภัณฑ์พัฒนาชีวิตชนบท ตั้งแต่ปี 2532 โดยมีเป้าหมายมากกว่าการสนับสนุนวัตถุดิบสำหรับอาหารกลางวัน แต่ยังมุ่งสร้างระบบการผลิตอาหารภายในโรงเรียน ถ่ายทอดองค์ความรู้ด้านการเกษตร และพัฒนาทักษะที่สามารถนำไปใช้ได้จริง ทั้งในชีวิตประจำวันและการประกอบอาชีพในอนาคต
ขยายการเข้าถึงโภชนาการ ครอบคลุมเด็กกว่า 229,000 คน
CPF ระบุว่า ความมั่นคงทางอาหารไม่ได้หมายถึงการมีอาหารเพียงพอในเชิงปริมาณเท่านั้น แต่ยังต้องคำนึงถึงความสามารถในการเข้าถึงอาหารที่ปลอดภัย มีคุณค่าทางโภชนาการ และมีอย่างต่อเนื่อง โดยเฉพาะในกลุ่มเด็กซึ่งจำเป็นต้องได้รับสารอาหารที่เหมาะสมต่อการเจริญเติบโต สุขภาพ และพัฒนาการด้านการเรียนรู้
ข้อมูลที่บริษัทนำเสนอประกอบการเปิดเผยโครงการระบุว่า เด็กไทยอายุต่ำกว่า 5 ปีประมาณ 1 ใน 10 เผชิญภาวะขาดแคลนอาหารที่มีคุณค่าทางโภชนาการอย่างรุนแรง ขณะที่เด็กในวัยเดียวกันประมาณ 13% มีภาวะเตี้ยแคระแกร็น และ 7% มีน้ำหนักต่ำกว่าเกณฑ์ สะท้อนความสำคัญของการพัฒนาระบบอาหารที่ช่วยให้เด็กเข้าถึงโภชนาการที่เหมาะสมได้อย่างสม่ำเสมอ
ตลอดระยะเวลาการดำเนินงาน โครงการเลี้ยงไก่ไข่เพื่ออาหารกลางวันนักเรียนได้ขยายการเข้าถึงไปยังโรงเรียนใน 74 จังหวัด มีนักเรียนได้รับประโยชน์มากกว่า 229,502 คน บุคลากรทางการศึกษา 17,447 คน และชุมชน 2,690 แห่ง นอกจากนี้ ยังมีผู้พิการมากกว่า 523 คนเข้ามามีส่วนร่วมในโครงการ ซึ่งสะท้อนการขยายประโยชน์จากการจัดหาอาหารไปสู่การสร้างโอกาสให้แก่ชุมชนและกลุ่มคนที่หลากหลาย
สนับสนุนตั้งแต่โรงเรือนถึงองค์ความรู้ด้านการเลี้ยงไก่ไข่
รูปแบบการสนับสนุนของโครงการครอบคลุมทั้งโรงเรือน อุปกรณ์ แม่ไก่ไข่ และอาหารสัตว์ พร้อมถ่ายทอดความรู้ด้านสุขภาพสัตว์ การจัดการฟาร์ม สุขอนามัย การวางแผนการผลิต และการจัดการผลผลิตไข่ เพื่อให้โรงเรียนสามารถบริหารจัดการการเลี้ยงไก่ไข่ได้อย่างเหมาะสม
การดำเนินงานดังกล่าวเปิดโอกาสให้นักเรียนและครูได้เรียนรู้ผ่านการลงมือปฏิบัติจริง ตั้งแต่การดูแลแม่ไก่ การจัดการอาหารและน้ำ การรักษาความสะอาดในโรงเรือน ไปจนถึงการเก็บและจัดการไข่ไก่ ซึ่งเป็นการเชื่อมโยงความรู้ด้านการเกษตรเข้ากับการเรียนรู้ในชีวิตประจำวัน
ไข่ไก่ที่ผลิตได้สามารถนำไปประกอบอาหารกลางวันเพื่อเพิ่มแหล่งโปรตีนให้แก่นักเรียน ขณะเดียวกัน หากมีผลผลิตเหลือจากความต้องการของโรงเรียน ก็สามารถบริหารจัดการเพื่อนำออกจำหน่ายและสร้างรายได้หมุนเวียนกลับมาใช้ในกิจกรรมการผลิตครั้งต่อไป ภายใต้การบริหารจัดการที่เหมาะสม
แนวทางนี้ช่วยให้โรงเรียนมีโอกาสพัฒนาระบบผลิตอาหารที่ดำเนินต่อเนื่องได้ ไม่ได้พึ่งพาเพียงการสนับสนุนในระยะเริ่มต้น แต่สามารถนำรายได้และองค์ความรู้ที่ได้รับไปใช้ในการดูแลกิจกรรมการผลิตในรอบถัดไป
เป้าผลิตไข่ 28 ล้านฟองต่อรอบ สร้างระบบอาหารระดับชุมชน
โครงการตั้งเป้าผลิตไข่ไก่ประมาณ 28 ล้านฟองต่อรอบการผลิต โดยการเพิ่มจำนวนโรงเรียนที่เข้าร่วมช่วยขยายพื้นที่การผลิตอาหารให้เข้าใกล้ชุมชนมากขึ้น พร้อมสร้างโอกาสให้เด็กได้เรียนรู้กระบวนการผลิตอาหารตั้งแต่ต้นทาง
ในเชิงระบบอาหาร การผลิตไข่ภายในโรงเรียนช่วยเชื่อมโยงการเกษตรกับโภชนาการโดยตรง กล่าวคือ ผลผลิตจากฟาร์มสามารถนำมาใช้ในอาหารกลางวันได้ ขณะที่การเรียนรู้เรื่องการจัดการฟาร์มและการบริหารผลผลิตช่วยสร้างความเข้าใจเกี่ยวกับต้นทุน ทรัพยากร และความรับผิดชอบในการผลิตอาหาร
อย่างไรก็ตาม การดำเนินโครงการให้เกิดความต่อเนื่องจำเป็นต้องอาศัยการดูแลสุขภาพแม่ไก่ การควบคุมสุขอนามัย การบริหารต้นทุนอาหารสัตว์ และการจัดการผลผลิตให้สอดคล้องกับความต้องการของโรงเรียน ตลอดจนการสนับสนุนทางวิชาการที่เหมาะสม เพื่อรักษาคุณภาพและความสม่ำเสมอของผลผลิตในแต่ละรอบ
CPF เชื่อมเป้าหมายความยั่งยืนกับความมั่นคงทางอาหาร
นางกอบบุญ ศรีชัย ผู้บริหารสูงสุด สายงานกิจการองค์กรและลงทุนสัมพันธ์ CPF กล่าวว่า ความมั่นคงทางอาหารในมุมมองของบริษัทหมายถึงการทำให้ผู้คนสามารถเข้าถึงอาหารที่ปลอดภัย ตรวจสอบย้อนกลับได้ และมีราคาที่เหมาะสม ทั้งในปัจจุบันและอนาคต โดยจำเป็นต้องเสริมความแข็งแกร่งให้ระบบอาหารตั้งแต่กระบวนการผลิตไปจนถึงการเข้าถึงของผู้บริโภค
บริษัทมองว่าการประยุกต์ใช้เทคโนโลยี ระบบอัตโนมัติ ความร่วมมือจากภาคส่วนต่าง ๆ และความก้าวหน้าด้านชีวภาพและโภชนาการ สามารถช่วยเพิ่มคุณภาพและความสามารถในการรับมือกับความเปลี่ยนแปลงของระบบอาหารได้ โดยโครงการเลี้ยงไก่ไข่เพื่ออาหารกลางวันนักเรียนเป็นหนึ่งในตัวอย่างของการนำองค์ความรู้และทรัพยากรไปสร้างผลลัพธ์ในระดับโรงเรียนและชุมชน
สำหรับ CPF ซึ่งดำเนินธุรกิจเกษตรอุตสาหกรรมและอาหารแบบครบวงจร มีการดำเนินงานและการลงทุนใน 17 ประเทศ และมีผลิตภัณฑ์จำหน่ายในมากกว่า 50 ประเทศ แนวทางดังกล่าวสอดคล้องกับวิสัยทัศน์ “ครัวของโลก” ที่ให้ความสำคัญกับทั้งปริมาณอาหาร คุณภาพและความปลอดภัย โภชนาการ การผลิตอย่างรับผิดชอบ และห่วงโซ่อุปทานที่ยั่งยืน
วิเคราะห์: จากการสนับสนุนอาหารกลางวัน สู่การสร้างความสามารถในการพึ่งพาตนเอง
การขยายโครงการสู่ 1,030 โรงเรียนสะท้อนแนวทางการพัฒนาความมั่นคงทางอาหารที่เชื่อมโยงการเข้าถึงโภชนาการกับการสร้างศักยภาพในการผลิตอาหารในระดับท้องถิ่น โดยเฉพาะการใช้ไข่ไก่ซึ่งเป็นแหล่งโปรตีนที่สามารถนำไปประกอบอาหารได้หลากหลายและเหมาะกับการบริโภคในชีวิตประจำวัน
ในมุมของภาคธุรกิจ โครงการยังแสดงให้เห็นบทบาทของบริษัทเกษตรอุตสาหกรรมในการนำองค์ความรู้จากห่วงโซ่การผลิตมาประยุกต์ใช้เพื่อประโยชน์ทางสังคม ตั้งแต่การเลี้ยงสัตว์ การจัดการฟาร์ม ไปจนถึงการบริหารผลผลิตและการสร้างรายได้หมุนเวียน
อย่างไรก็ดี ความสำเร็จในระยะยาวไม่ควรวัดจากจำนวนโรงเรียนที่เข้าร่วมและปริมาณไข่ที่ผลิตได้เพียงอย่างเดียว แต่ควรพิจารณาควบคู่กับความต่อเนื่องของโครงการ คุณภาพอาหารที่นักเรียนได้รับ ความสามารถของโรงเรียนในการบริหารต้นทุน และการดำเนินงานได้อย่างมีประสิทธิภาพหลังได้รับการสนับสนุน
หากโรงเรียนสามารถรักษาระบบการผลิตให้ดำเนินต่อไปได้อย่างเหมาะสม โครงการก็มีโอกาสสร้างประโยชน์มากกว่าการเพิ่มอาหารในมื้อกลางวัน โดยช่วยพัฒนาทักษะทางการเกษตร สร้างความเข้าใจเรื่องความมั่นคงทางอาหาร และเสริมความสามารถของชุมชนในการดูแลทรัพยากรอาหารของตนเอง
การขยายโครงการของ CPF จึงเป็นอีกกรณีศึกษาของการนำความเชี่ยวชาญด้านการผลิตอาหารมาเชื่อมโยงกับการพัฒนาสังคม ซึ่งผลลัพธ์ที่สำคัญในระยะยาวอยู่ที่การทำให้เด็กเข้าถึงโภชนาการที่เหมาะสมได้อย่างต่อเนื่อง พร้อมกับสร้างระบบที่โรงเรียนและชุมชนสามารถดูแลและพัฒนาต่อได้ด้วยตนเอง






















































































































